facebook instagram pinterest

E-mail: uzaleznieniodczytania@wp.pl

stat4u

Teraz czytam

Głosy Pamano

Blog > Komentarze do wpisu

Dziewczyna z porcelany, Agnieszka Olejnik

Dziewczyna z porcelany

Wydawnictwo Czwarta Strona

Liczba stron: 320

 

Agnieszka Olejnik znana jest polskim czytelnikom jako autorka książek dla dzieci i młodzieży ("Ava i Tim. Droga na północ", "Zabłądziłam") oraz kobiecego kryminału "Dante na tropie". W maju br. nakładem wydawnictwa Czwarta Strona do księgarni trafiła najnowsza powieść tejże pisarki zatytułowana "Dziewczyna z porcelany".

Michał jest przystojnym, dwudziestoczteroletnim studentem przedostatniego roku informatyki. Finansowo wiedzie mu się całkiem nieźle, gdyż ima się wielu zajęć: pracuje jako model, fotograf, projektuje też strony internetowe. Przebiera w dziewczynach jak w ulęgałkach, lecz nie chce wiązać się z żadną na dłużej - dla chłopaka liczy się tylko relacja oparta na seksie. Podświadomie czuje on jednak, że jego życiu brak głębszego sensu i zaczyna przypominać ono próżnię. Niespodziewanie wszystko wokół Michała ulega diametralnej zmianie. Chłopak będzie zmuszony do odbycia szybkiej lekcji dorastania, przewartościowania swoich celów i nauczenia się funkcjonowania w nowej, osobliwej dla niego roli. A gdy na jego drodze staje Zuzanna, starsza od niego o siedem lat kobieta boleśnie doświadczona przez los, zaczyna on rozumieć, iż do tej pory o prawdziwej miłości wiedział naprawdę niewiele.

Określiłabym "Dziewczynę z porcelany" mianem nietypowego romansu. Nietypowego, gdyż opisanego z perspektywy mężczyzny. To Michał jest pierwszoosobowym narratorem i to za pomocą jego relacji poznajemy bieżące wydarzenia. Powieść Agnieszki Olejnik jest przepełniona erotyzmem i subtelnymi scenami miłosnymi. Czytając ją czułam się, jakbym obserwowała parę tańczącą pełne pasji tango. Była tu namiętność, czuć było magnetyzm występujący pomiędzy bohaterami, co rusz przyciągającymi i odpychającymi się od siebie, a całość tworzyła pełen wysublimowanego piękna obraz.  Warto przyjrzeć się również kreacji głównych postaci. Autorka świetnie kreśli ich profile psychologiczne oraz doskonale oddaje ich stany emocjonalne: ich wahania, rozterki, radości i wzruszenia. Natomiast język jakim posługuje się Agnieszka Olejnik jest piękny i pełen metafor. Niezwykle bogate opisy sprawiają zaś, że lektura powieści zdaje się oddziaływać na wszystkie zmysły odbiorcy: wręcz poczuć można delikatną woń perfum, smak wina na podniebieniu i delikatny dotyk dwojga kochanków oraz prawie usłyszeć dźwięki nastrojowej muzyki, gdy przed naszymi oczyma przewijają się odmalowywane sceny.

Powieść Agnieszki Olejnik to nie tylko genialnie skrojona historia miłosna. Na uwagę zasługuje tutaj przede wszystkim rozbudowany pierwiastek obyczajowy. "Dziewczyna z porcelany" jest książką mówiącą o poznawaniu samego siebie, uczeniu się odpowiedzialności za drugą osobę, wybaczaniu oraz o budowaniu trudnych więzi braterskich i rodzicielskich. Bohaterowie nie są statyczni, na kartach powieści przechodzą oni bowiem niesamowitą ewolucję. Na tym polu najbardziej przoduje Michał, który dzięki swemu poświęceniu i podejmowaniu szeregu niełatwych wyborów staje się zupełnie innym człowiekiem. W Zuzannie także następuje istotna przemiana, gdyż przeobraża się ona z tytułowej porcelanowej dziewczyny w kobietę pewną siebie i już nie tak kruchą, jak mogłoby się pozornie wydawać. Dla fabuły powieści bardzo istotny jest także motyw poznawania przeszłości rodziców Michała. Wątek ten pokazuje, iż nie tak prosto jest poddawać wszystko bezwzględnej kategoryzacji. Jak wiemy, życie nie składa się tylko z bieli i czerni. Gdzieś pomiędzy istnieją odcienie szarości i to one nadają naszej egzystencji właściwy koloryt.

Sięgając po tę książkę miałam bardzo wysokie oczekiwania. Było to moje drugie spotkanie z twórczością Agnieszki Olejnik skierowaną do dojrzałego odbiorcy. Tym razem także się nie zawiodłam. I pomimo tego, że nie jestem fanką romansów, w tym przypadku zostałam wprost uwiedziona!

wtorek, 14 lipca 2015, marcinkowska.katarzyna