środa, 03 maja 2017

Zapomniany walc

Wydawnictwo Wiatr od Morza

Liczba stron:256

 

Bohaterką książki jest trzydziestokilkuletnia Gina Moynihan. Gina ma poukładane życie. Odnosi sukcesy w branży IT i wydaje się być szczęśliwa z Conorem - facetem, który może i nie przyprawia o nieustanne drżenie serca, ale za to z którym chce się założyć rodzinę i kupić dom w spokojnej dzielnicy. Pewnego dnia na przyjęciu w ogrodzie Gina poznaje Seána, sąsiada swojej siostry. Jest to mężczyzna w średnim wieku, ma żonę i małą córkę, o której krążą pogłoski, że choruje na tajemniczą przypadłość. Przy pierwszym spotkaniu tych dwoje nie zwraca na siebie większej uwagi. Dopiero po kilku latach ich drogi zbiegają się ponownie podczas wyjazdu służbowego. Kilka drinków w barze, luźna atmosfera i w ten sposób lądują w łóżku. Ta jednorazowa przygoda dość niespodziewanie przeradza się w romans, dla którego Gina jest w stanie zaryzykować swoje małżeństwo.

Zarys fabuły brzmi jak klasyczne łzawe romansidło. Niech was to nie zwiedzie, gdyż książce Anne Enright do banalności i ckliwości niezwykle daleko. Autorka oddaje prowadzenie narracji Ginie, która nie stroni od uszczypliwości i ciętego języka. Potrafi też w sposób nie tylko humorystyczny, ale i bardzo krytyczny dokonywać oceny zarówno otoczenia, jak  i własnej osoby. Nie „cacka” się ze sobą i nie udaje rozmemłanej pensjonariuszki przechodzącej pierwsze miłosne uniesienia. Odważnie i prowokująco mówi o seksie. To kobieta twardo stąpająca po ziemi, która doskonale zdaje sobie sprawę z możliwych konsekwencji swoich poczynań. Kiedy zaczyna spotykać się z ostracyzmem ze strony środowiska i najbliższych nie zadaje sobie pytania „dlaczego tak się stało?”, tylko „w którym momencie sprawy przybrały tak zły obrót?”.

W powieści Enright mamy do czynienia z dokładną wiwisekcją relacji pomiędzy Giną i Seánem: począwszy od zaślepienia wywołanego romantycznym zauroczeniem, niepohamowanej żądzy i potajemnych schadzek w hotelowych pokojach do pierwszych kłótni i dostrzegania przywar partnera. Tych dwoje zupełnie inaczej patrzy na swój związek, gdy zaczynają dotykać ich problemy finansowe oraz kłopoty rodzinne. Drugoplanową bohaterką książki jest córka Seána Evie. Autorka od początku sugeruje, że Evie choruje, choć aby dowiedzieć się co to za dolegliwość musimy poczekać praktycznie do samego końca. Choroba mogła być przyczyną rozpadu małżeństwa jej rodziców, chociaż niewykluczone, że bardziej na jego demontaż wpłynęły wygórowane i niemożliwe do spełnienia oczekiwania Seána i Aileen wobec dziecka.

Walc kojarzy się nam przede wszystkim z romantycznym tańcem dwojga zakochanych. Odnosząc się do tytułu książki, zapomniany walc może sugerować tęsknotę za utraconą miłością. Jednak stwierdzenie, że książka Anne Enright traktuje tylko o miłości i o zdradzie małżeńskiej byłoby ogromnym uproszczeniem. „Zapomniany walc” jest również po części satyrą społeczną na młodych, spełnionych zawodowo Irlandczyków żyjących w trakcie przypadającego pod koniec pierwszej dekady XXI w. boomu ekonomicznego. Łatwe pieniądze, rozrzutność, wybujałe ego i hedonizm ścierają się z pozorną dorosłością i odpowiedzialnością.

Enright lubi wodzić też czytelnika za nos. W tej książce istnieje bardzo dużo niewiadomych. Nie mamy pewności, czy Gina zostanie z Seánem oraz czy Evie ostatecznie zaakceptuje kochankę ojca. Nie wiemy, czy Seánowi nie zdarzy się kolejny „skok w bok”, wszak robił to już wcześniej co najmniej dwukrotnie.  Co ważne, powieść ta nie będzie nas zmuszała do fałszywej zadumy. Nie uświadczymy tu udawanej pokory i dążenia do odkupienia swych grzechów. I choć Gina nie jest osobą złą i możemy podziwiać ją za odważne podążanie za głosem serca, finalnie nie będziemy jej współczuć.

"- Wszyscy są samolubni - powiedziałam - tylko różnie to nazywają.

- Tak myślisz?

- Wiem to."*

*Zapomniany walc, Anne Enright, Wydawnictwo Wiatr od Morza, Gdańsk 2017, s. 165.



11:39, marcinkowska.katarzyna , Przeczytane
Link Dodaj komentarz »
piątek, 18 listopada 2016

książeczki

Seria Dobra Książeczka

Wydawnictwo Tekturka

 

W mózgu dziecka do momentu ukończenia trzech lat powstaje trylion połączeń nerwowych. Dlatego tak ważne jest, aby już od samego początku odpowiednio stymulować rozwój dziecięcego umysłu oraz rozwijać możliwości percepcyjne i poznawcze dziecka. Wychodząc naprzeciw specyficznym potrzebom maluszków, w oparciu o dorobek psychologów rozwojowych z całego świata powstała Seria Dobra Książeczka. Jej autorką jest Agnieszka Starok, współzałożycielka Wydawnictwa Tekturka, prywatnie mama dwóch synów. Cały cykl stworzony został specjalnie z myślą o najmłodszych dzieciach w przedziale wiekowym od 0 do 3 lat i składa się z 7 książeczek dostosowanych do etapów rozwojowych dziecka (0-3 miesięcy, 3-6 miesięcy, 6-12 miesięcy, 1-1,5 roku, 1,5-2 lat, 2-2,5 roku oraz 2,5-3 lat).

Dwie pierwsze książeczki złożone się z samych obrazków przystosowanych do słabego wzroku dziecka. Książeczka dla niemowląt od 0 do 3 miesięcy zawiera duże ilustracje skomponowane na zasadzie kontrastu pomiędzy bielą a czernią, uzupełnione czerwienią i zielenią. Ostrość widzenia maluszka w wieku od 3 do 6 miesięcy w dalszym ciągu jest słaba, jednak dziecko coraz żywiej reaguje na barwy i wzory. Właśnie dlatego w następnej książeczce znajdziemy więcej kolorów, choć ilustracje nadal pozostaną proste.

Ponieważ w okresie pomiędzy 6 a 12 miesiącem niemowlę zaczyna gaworzyć i naśladować dźwięki, książeczka przeznaczona dla dzieci w tym wieku będzie stanowiła wstęp do nauki mówienia. Dziecko pozna tutaj zwierzęta i odgłosy przez nie wydawane, a dzięki pomocy rodzica zrozumie znaczenie poszczególnych wyrazów.

Dalsze książeczki zawierają już fabułę i pierwszych bohaterów. Tekst jest krótki, złożony z prostych zdań. Obrazki są bardziej szczegółowe i ilustrują wydarzenia codzienne bliskie dziecku (ubieranie się, spacer, gry na placu zabaw). Ponadroczne dziecko jest ruchliwe i potrzebuje dostarczania wielu nowych bodźców, dlatego też opisywane czynności nabierają dynamiki oraz mają na celu zapoznanie i integrację malucha z otoczeniem.


Książeczka dla dzieci w wieku od 2-2,5 lat opisuje bardziej złożoną historię i zawiera rozbudowane dialogi pomagające poszerzać słownictwo, zaś ostatnia - przeznaczona dla najstarszych dzieci - opowiedziana jest w formie bajki, której akcja dzieje się w magicznej krainie Patut. Pobudza ona wyobraźnię poprzez wprowadzenie fikcyjnych postaci i nierzeczywistych zdarzeń oraz rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe.


Na tylnej okładce książeczek znajdziemy praktyczne porady dla rodziców odnoszące się do prawidłowego korzystania z każdej z nich. Seria Dobra Książeczka wydana jest na grubym tekturowym papierze. Wykonanie nie tylko zachęca dziecko do dotykania i samodzielnego przewracania stron, ale także wytrzymuje pierwsze dziecięce testy organoleptyczne, gdyż jak wiemy maluchy lubią pakować różne rzeczy do ust i nie zawsze obchodzą się z przedmiotami zbyt delikatnie.


Serię Dobra Książeczka wyróżnia dbałość o szczegóły oraz zróżnicowane podejście do dziecka na każdym etapie rozwojowym. Księgarniane półki obfitują w pozycje przeznaczone dla dzieci od 0 do 3 lat, jednak żadna z nich nie jest dostosowana do tak wąskich przedziałów wiekowych. Jako mama dobrze wiem, że półroczne dziecko reaguje zupełnie inaczej niż dwulatek na bodźce dostarczane przez otoczenie. Bardzo cieszę się, że na naszym rodzimym rynku wydawniczym powstały tak ciekawe książeczki, dodatkowo napisane przez osobę, która swą wiedzę czerpie nie tylko z podręczników, licznych badań i rozmów z psychologami, ale także z własnych obserwacji popartych doświadczeniem nabytym przy wychowywaniu dwójki dzieci.

 

Wszystkie tytuły z Serii Dobra Książeczka znajdziecie tutaj:



Tagi: dla dzieci
13:41, marcinkowska.katarzyna , Przeczytane
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 19 lipca 2016

Wydawnictwo Paperback

Liczba stron: 34

 

„Legendy polskie” to kilkudziesięciostronicowa, bogato ilustrowana książeczka, na którą składają się trzy różne, pisane wierszem podania: „Diabelska kręgielnia”, „Legenda o Strzale” oraz „Rów i skrzat”. Są to lokalne dolnośląskie legendy w nowej, odświeżonej przez Tomasza Duszyńskiego i jego żonę Monikę Łukasik-Duszyńską, wersji.

Pierwsza opowieść, „Diabelska kręgielnia”, dotyczy Czirna zwanego Janem, który to zawarł pakt z diabłem. Bies obiecał mu spełnienie wszystkich życzeń, póki Jan będzie zdolny dźwigać podarowany przez czorta głaz.

„Oto kamień jest, mój Janie,

Z nim ci się już nic nie stanie.

Póki dźwigniesz go rękami,

Póty sypnie życzeniami”.

Jak to jednak z takimi diabelskimi układami bywa, tutaj także krył się pewnie podstęp.

„Życzeń  nasz Czirn miał nie miara

I spotkać miała go kara.

Bo kamień chowany w kieszeni

Zaczynał ciążyć ku ziemi”.

Każda podanie niesie ze sobą pewien morał. Legenda o Janie mówi nam o tym, abyśmy uważali na to, czego pragniemy, ponieważ nasze kaprysy przysporzyć nam mogą nie lada kłopotów.

Najbardziej do gustu przypadła mi opowieść o Annie zwanej Strzałką, która chcąc zostać łucznikiem przebrała się za chłopca i dopiero wtedy podjęła naukę w tym zawodzie.

„Dziewczę marzeń mieć nie może,

Nikt nam w życiu nie pomoże,

Bo nie talent się tu liczy,

Gorszy ten, kto jest w spódnicy”.

Legenda o Strzałce uczy nas wytrwałości w realizacji własnych marzeń.

„Talent, kunszt i ciężka praca

W życiu zawsze się opłaca”.

Ostatnia historia nosi tytuł „Rów i skrzat”. Prawi ona o młodym, ubogim Antku, który wpadł w niełaskę pana, ponieważ chciał związać się z pańską córką. Zły włodarz postanowił ukarać biednego chłopca trzymając go w niewoli. Po licznych błaganiach jedynaczki obiecuje jednak zwrócić mu wolność, jeśli tylko Antek zdoła wykopać własnoręcznie „rów szeroki niczym morze, koń przeskoczyć go nie może”.* Podanie to mówi o tym, że prawdziwa miłość jest w stanie pokonać wszelkie przeszkody oraz że złe uczynki zawsze zostają ukarane.

Ponieważ „Legendy polskie” to pozycja skierowana do dzieci, napisana jest ona łatwym i przystępnym językiem. W szybkim i rytmicznym czytaniu pomaga wierszowany zapis utworów. Krótkie czterowersowe zwrotki zachęcają do czytania na głos i odgrywania niektórych scenek.

Kilka osobnych zdań warto poświęcić samym ilustracjom. Są one miłe dla oka, bajecznie kolorowe i wyraziste. Ich autorem jest Artur Gulewicz, który poprzez współpracę z wieloma wydawnictwami od ponad dekady zapewnia oprawę graficzną licznym książkom dla dzieci.

Polecam Waszej uwadze tę niewielką objętościowo książeczkę. Dowiecie się z niej nie tylko trochę na temat Dolnego Śląska, ale także zapewni Wam ona świetną zabawę. Jest to lektura idealna do wspólnego czytania z własnymi pociechami.

 

*Wszystkie cytaty pochodzą z:Legendy polskie, Tomasz Duszyński, Monika Łukasik-Duszyńska, Wydawnictwo Paperback.

poniedziałek, 18 lipca 2016

Wydawnictwo Paperback

Liczba stron: 274

 

Ledwie zakończyła się sprawa ze straszliwie pomocą szafą, a chłopcy znajdują na strychu w domu Wolskich kolejny tajemniczy mebel. Jest to kufer, który… wciąga Staszka, Karola oraz Antka i przenosi ich w czasie do lat siedemdziesiątych XX w. Jakby tego było mało, przyjaciele lądują - a gdzieżby indziej - prosto w Chinach! Od tej pory nie będą mieli nawet chwili na to, by złapać oddech. Nie dość, że muszą zastanowić się, jak wykaraskać się z nowych kłopotów, to jeszcze wplątani zostają w szeroko zakrojoną  intrygę. Będą musieli dokonać wyboru pomiędzy siłami dobra i zła, stawka jest zaś wysoka. Kto odniesie zwycięstwo w tej walce, uwolni pradawne moce i będzie nimi władał.

Tym razem już od pierwszych stron razem ze Staszkiem, Karolem i Antkiem wpadamy prosto w wir niezwykłych zdarzeń. Chłopców czeka szereg przygód, których nie powstydziłby się sam Harry Potter. Będą pościgi, gwałtowne zwroty akcji, treningi ciała i umysłu, magiczne zaklęcia i sztuczki. Pojawią się smoki, magowie i czarodziejskie przedmioty. Przyjaciele będą się przemieszczać do różnych punktów w czasie, odwiedzą wiele niesamowitych miejsc, nawiążą nowe znajomości i nauczą się bardzo wiele o dziejach własnego miasta i historii domu Staszka.

Również drugi tom traktujący o poczynaniach trzech niesfornych nastolatków zapewni nam porządną dawkę dobrego humoru. Będziemy mieli okazję przekonać się, że inskrypcje z ciasteczek z wróżbą to nie tylko czcze słowa, dowiemy się jakim łamańcem językowym dla niektórych potrafi być prosta przyśpiewka „Szła dzieweczka do laseczka” oraz że owoce cytrusowe mogą (dosłownie) rzucić światło na niejedną niejasną sytuację.

Lektura dwóch części Staszkowych przygód już za mną. Myślę, że bardzo chętnie jeszcze kiedyś wrócę do nich wraz z moją córką, a potem będzie ona chętnie czytała je samodzielnie. Trochę żal mi rozstawać się z całą paczką, ale mam nadzieję, że Tomasz Duszyński ma jeszcze w planach kontynuację cyklu.

O pierwszej części przygód Staszka przeczytacie TUTAJ.

niedziela, 17 lipca 2016

Wydawnictwo Paperback

Liczba stron: 348

 

Choć moja metryka nieubłaganie wskazuje na to, że wiek nastoletni dawno pozostawiłam za sobą, czasami lubię dla odmiany przeczytać książkę przeznaczoną dla młodzieży. Sięgając po „Staszka i straszliwie…pomocną szafę” przyświecała mi także myśl, iż na lekturze tej skorzystam nie tylko ja, lecz za kilka lat również i moja córka.

Staszek Wolski wydaje się być przeciętnym nastolatkiem z typowo nastoletnimi problemami. Miewa humory, złości się na rodziców, a młodsza siostra gra mu na nerwach. Jakby tego było mało, martwi się o oceny, boi się braku akceptacji ze strony rówieśników i przeżywa pierwsze młodzieńcze zauroczenie. Życie Staszka wywraca się do góry nogami, gdy zmuszony jest przeprowadzić się wraz z rodziną do innej miejscowości, porzucając tym samym dotychczasową szkołę i znajomych. Początkowo chłopcu trudno jest odnaleźć się w nowym miejscu i traktuje całe to zamieszanie związane z przenosinami jako prawdziwy dopust boży. Wśród kolegów z klasy czuje się jak czarna owca, a (pomimo tego że pięknie odremontowany) prawie stuletni dom, do którego przyszło mu się przenieść, odrobinę go przeraża. Kiedy jego gimnazjum bierze udział w innowacyjnym programie trójek klasowych, Staszek zgłasza się na ochotnika widząc w tym szansę na zaadoptowanie się do nowego otoczenia i być może zdobycie przyjaciół. W wykonywaniu zadań pomaga mu pewna niezwykła…szafa. Tylko, czy aby na pewno bezinteresownie? Staszek szybko przekona się, że w życiu nie ma nic za darmo.

Po lekturze kilku rozdziałów zrozumiałam, co jest tak wyjątkowego w Staszku. To jego niesamowita dojrzałość. Pomimo młodego wieku, Staszek jest chłopcem nadzwyczaj rozsądnym i rozważnym. Nie podejmuje decyzji pochopnie, cechuje go wysoka kultura osobista, jest oddanym przyjacielem i łatwo zyskuje sympatię otoczenia. Wprost nie można go nie polubić.

Sam motyw zadań trójklasowych to pomysł bardzo nowatorski i z powodzeniem można by go wprowadzić w niejednej placówce oświatowej. Jeśli chodzi zaś o tytułową szafę, ma ona pewne właściwości magiczne. Znane nam są z literatury młodzieżowej różne rodzaje szaf. Jako przykład podam chociażby tą pierwszą przychodzącą na myśl - opisaną w „Opowieściach z Narnii”. Można by się spodziewać, że schemat zaczerpnięty od Lewisa zostanie w jakiś sposób powielony przez autora. Nic bardziej mylnego! Tym razem ten garderobiany mebel nie służy jako portal do innego bajkowego świata, a działa na zasadzie studni życzeń. Z szafy wychodzić będą bowiem osoby, które mają pomagać Staszkowi w przygotowaniach do konkurencji, zarówno wymagających umiejętności logicznego myślenia, jak i sprawności fizycznej.

Książka Tomasza Duszyńskiego niesie ze sobą bardzo mądre przesłanie dla młodych czytelników. Mówi o tym, że prawdziwa przyjaźń pozwala dokonywać rzeczy wręcz niemożliwych, uczy wytrwałości i wyrabiania w sobie altruistycznej postawy. Zachęca do rozwijania swoich pasji, poznawania środowiska, w którym żyjemy i pogłębiania swojej wiedzy z różnych dziedzin. Poza tym przepełniona jest dobrym humorem, nie brak tu zabawnych dialogów i komicznych wręcz sytuacji (szczególnie tych z udziałem Karola). Zakończenie pozostawia lekki niedosyt, gdyż jest jednocześnie wstępem do dalszych przygód Staszka i jego paczki. Całe szczęście miałam drugą część pod ręką, więc tak szybko nie pożegnałam się z bohaterami.

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 30
Tagi

facebook instagram pinterest

E-mail: uzaleznieniodczytania@wp.pl

stat4u

Teraz czytam

Głosy Pamano